przepisy kulinarne
gotowanie
Zupy
Zakąski
Warzywa
Grzyby
Owoce
Jajka i sery
Dodatki
Marynaty
Sałatki
Sosy
Makarony
Ryż
Kasza, zbożowe
Owoce morza
Ryby
Drób
Wołowina
Baranina
Cielęcina
Wieprzowina
Inne mięsa
Dziczyzna
Półmięsne
Pizza
Desery
Ciasta
Ciastka
Torty
...inne wypieki
Wegetariańskie
Małe-CoNieCo
Grill
Biwak
Przetwory
Wędliny
Mleczne
Jednogarnkowe
Wszystkie A-Z
Popularne
Wielkanoc
 A  B  C  D  E  F  G
 H  I  J  K  L  M  N
 O  P  Q  R  S  T  U
 V  W  X  Y  Z

kuchnie świata

Europa
Skandynawia
Węgry
Anglia
Hiszpania
Francja
Portugalia
Grecja
Ameryka
Włochy
Azja
Afryka


drinki

Kawa
Herbata
Bezalkoholowe
Koktaile
wg Składników
Wódka
Gin
Brandy
Whisky
Likiery
Piwo
Rum
Bourbon
Wino
Wino domowe
Na kaca
Nalewki
Tequila
Szampan
 
Menu
Strona główna
Szukaj
Forum
Nowy CHAT!
Linki
Konkursy
Kuchnie świata
Restauracje
Dodaj Przepis
Blogi
Ulubione
Przepisy kulinarne
Reklama
O stronie
Ciekawostki
Festiwal
Alfabetycznie
 




Zapomniana dynia PDF Drukuj
Napisał: marek   

41re.jpg


















Dynie,rośliny pochodzące z Ameryki Środkowej. W Polsce popularnie zwana "Banią". Rodzaj ten liczy około 20 gatunków. Uprawiana już od 4000 lat p.n.e. przez Inków. Do Europy rośliny sprowadzone zostały przez Hiszpanów w XVI wieku. Rośliny przeważnie jednoroczne. Dynię uprawia się jako roślinę pokarmową, paszową lub przemysłową-oleistą. Owoce dyni są bardzo duże. Nasiona są jadalne, zawierają 30-50% tłuszczu.

16to.jpg


















Dynia figolistna Cucurbita ficifolia
- jednopienna roślina pochodząca z górskich obszarów Meksyku i Ameryki Środkowej. Liście okrągłojajowate, klapowane i głęboko wcinane. Kwiaty są żółte. Owoce podłużne lub kulistawe, zielone z białymi bruzdami. Miąższ owoców jest biały. Owoce są jadalne. Łupina owoców jest twarda.

23mw.jpg


















Dynia olbrzymia Cucurbita maxima
- gatunek pochodzący z tropikalnych obszarów Ameryki. Uprawiany jest na terenie Peru już przez tysiące lat. Jest to roślina jednoroczna i jednopienna. Łodyga kanciasta, sztywno owłosiona, płożąca się lub czepna. Łodygi osiągają długość nawet około 5 m. Liście są 5-7 klapowe i długoogonkowe. Kwiaty są złocistożółte. Ma bardzo duże, żółtopomarańczowe owoce. Ciężar owoców może dochodzić nawet do 100 kg. Owoce zbiera się jesienią i można przechowywać miesiącami bez straty jakości. Jadalną częścią owocu jest miąższ. Nasiona są płaskie, białe lub żółtawe, jajowate i słabo obrzeżone.

34gl.jpg


















Dynia piżmowa Cucurbita moschata
- roślina jednoroczna i jednopienna, pochodząca z Ameryki Środkowej. Łodyga pnąca osiąga długość około 5 m. Liście 5-6 klapowe, wiotkie i miękko owłosione. Kwiaty jasnożółte. Owoce są przeważnie podłużne, dojrzałe są czarnobrunatne lub czerwonawożółte. Miąższ owoców jest słabo włóknisty i lekko pachnący piżmem. Owoce są jadalne. Nasiona są czarne lub białawe, bez zgrubiałego brzegu.
Dynia zwyczajna Cucurbita pepo - jednoroczna roślina pochodząca z Meksyku i południowych stanów USA. Pędy są długie i duże, płożące z rozgałęzionymi wąsami. Pędy osiągają długość około 5m. Liście skrętoległe, dłoniasto wcinane i szorstko owłosione. Dynia kwitnie od czerwca do października. Kwiaty duże, żółte i rozdzielnopłciowe. Kwiaty męskie są osadzone grupami w kątach liści, żeńskie natomiast pojedynczo. Owocem jest kulista, zielona lub pomarańczowa jagoda. Owoce mogą osiągać masę nawet 50 kg. Owoc dyni zawiera cukry, białka, tłuszcze, witaminy i dużo składników mineralnych. Nadaje się do sporządzania marmolady i marynat. Świeży sok działa moczopędnie i zalecany jest w przypadku chorób nerek. Nasiona mają 7-15 mm długości, wyraźnie obrzeżone i białawe. Nasiona zawierają do 50% jadalnego oleju, białka, glikozyd kukurbitynę, żywicę i inne substancje dotychczas nie poznane. Nasiona dyni pozostają do dziś środkiem zwalczającym pasożyty jelit. Dla zwalczenia pasożytów przewodu pokarmowego należy zjeść na surowo nasiona bez łupiny w ilości 200-250 sztuk dla człowieka dorosłego i 50-100 sztuk dla dziecka. Nie powodują żadnego ubocznego działania. Czasem w tym samym celu używa się odwaru z nasion dyni z dodatkiem oleju rycynowego. Odmianami dyni zwyczajnej są m.in.: kabaczek, patison i cukinia. Odmiany tego gatunku są uprawiane jako rośliny jadalne, pastewne (pokarm dla świń) i oleiste (olej z nasion).

Wartości odżywcze
Wartość kaloryczna dyni nie jest wysoka - 100g świeżej masy daje około 32 kcal. Natomiast jej wartość odżywcza jest dość duża, znacznie większa niż ogórka. Szczególnie cenna jest dynia o pomarańczowym miąższu, gdyż zawiera dużo karotenu (prowitaminy A) - im bardziej intensywny jest kolor miąższu, tym więcej witamin. O wartości dyni decyduje głównie zawartość cukru, która zależnie od odmiany i stopnia dojrzałości może dochodzić do kilku procent. Dynie zawierają stosunkowo dużo witamin A, B1, B2, C, PP oraz składników mineralnych - zwłaszcza fosforu, żelaza, wapnia, potasu i magnezu. Są niskokaloryczne i beztłuszczowe. Zawierają także pektyny i kwasy organiczne.

Poszczególne gatunki w obrębie danego rodzaju lub poszczególne odmiany w obrębie jednego gatunku mogą się od siebie nieznacznie różnić wartościami odżywczymi. Poniżej przedstawiamy ważniejsze cechy różnych roślin z tego rodzaju:
• miąższ dojrzałej dyni olbrzymiej zawiera 4,34-7,85% węglowodanów, jej owoce zawierają dużo karotenu (prowitamina A), a także małe ilości witaminy B1, B2 i C,
• nasiona dyni zwyczajnej zawierają 35-45% tłuszczów; jej odmiana - dynia oleista jest źródłem bardzo cennego oleju jadalnego (zawartość w nasionach: 23-50%),
• pokrywa nasienna dyni oleistej zawiera 25-50 % tłuszczów,
• kabaczek zawiera 2,9% węglowodanów i dużo składników mineralnych. W 100 g świeżej masy znajduje się 15 mg witaminy C i 0,75 mg witaminy B1,
• owoce kabaczków i cukinii zrywa się nie całkiem dojrzałe i dlatego zawartość witamin jest nieco mniejsza niż u dyni olbrzymiej,
• porcja 100g lekko ugotowanej cukinii lub patisona dostarcza zaledwie 19 kcal,
patisony mają więcej witaminy C, bo około 30 mg % oraz więcej związków mineralnych (Mg, K, Ca i Fe) niż ogórek.

Wpływ na zdrowie i urodę
Właściwości lecznicze mają przede wszystkim tzw. pestki, czyli nasiona dyni. Od niepamiętnych czasów świeże, nieprzesuszone pestki stosowane są przeciwko pasożytom przewodu pokarmowego tj. robaczycy i tasiemcom. (Niszcząca robaki jest prawdopodobnie zawarta w pestkach kukurbitacyna). Poleca się je dzieciom jako całkowicie nieszkodliwe w przeciwieństwie do środków chemicznych. Jedzenie pestek dyni zapobiega również rozrostowi i zapaleniu gruczołu krokowego. Stwierdzono, że w krajach bałkańskich, gdzie pestek zjada się bardzo dużo, mężczyźni rzadziej chorują na tę dolegliwość. Nasiona składają się w 30-40% z oleju, który zawiera bardzo dużo fitosteroli i nienasyconych kwasów tłuszczowych, które hamują odkładanie się w tkankach złogów cholesterolu, a co za tym idzie zapobiegają miażdżycy. Ponadto znajdują się w nich łatwo strawne białka, witamina E i mikroelementy; selen, magnez, cynk, miedź i mangan. Stosuje się je od bardzo dawna w leczeniu stanów zapalnych nerek i pęcherza moczowego. Dobre efekty spożywania tych nasion odnotowano u dzieci mimowolnie moczących się w łóżku. Ze względu na znaczącą zawartość cynku, nasiona dyni stosuje się w leczeniu chorób skory takich jak trądzik, opryszczka, a także przy wrzodach żołądka i niegojących się ranach. Nasiona te chętnie zjadane są szczególnie prażone. Są więc smaczne, zdrowe, pożyteczne i potrzebne każdemu w każdym wieku, a szczególnie dzieciom i ludziom starszym.

Dynia w kuchni
Ze względu na niską zdolność wiązania azotanów z gleby, dynia jest lepszym od marchwi produktem w żywieniu dzieci oraz ludzi chorych na miażdżycę, stwardnienie tętnic, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, choroby wątroby, otyłość i zaburzenia przemiany materii. Dynie wzmacniają także system immunologiczny.
Warzywa dyniowate są bardzo szeroko używane w kuchniach całego świata, zwłaszcza w kuchni amerykańskiej (skąd dynie się wywodzą). Popularnością cieszą się też w kuchni zachodnioeuropejskiej. My sami znamy je dobrze jako składniki wielu potraw kuchni polskiej. Spośród roślin dyniowatych stosowanych w kuchni, najczęściej spotyka się dynie, kabaczki, cukinie, arbuzy, melony i oczywiście ogórki. Poniżej przedstawiamy informacje dotyczące sposobu przyrządzania warzyw dyniowatych, a także kilka różnorodnych przepisów, które mogą okazać się przydatne na naszych stołach.

Tekst na podstawie: http://www.biol.uni.wroc.pl


Dynia jest wprawdzie bardzo pospolitą jarzyną, którą jada u nas przeważnie lud wiejski, lub nawet dają bydłu, jednak przyrządzona odpowiednio, jest wcale smaczną i delikatną, a że jest bardzo lekko strawną, nadaje się przede wszystkiem dla osób ze słabym żołądkiem. Jest jeden szlachetny gatunek dyni zwanej szparagową o specjalnie przyjemnym smaku, jakkolwiek i pospolita może być równie dobrze użytą na jarzynę. Przekroiwszy dynię nawpół, wygarnąć ze środka łyżką pestki i wodę, okroić kawałek z wierzchniej grubej skóry, sparzyć wrzącą wodą i poszatkowaną lub pokrajaną w kostka przyrządzić jednym z podanych poniżej sposobów.

Maria Śleżańska "Co dziś na obiad" 1935 r



Komentarze

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.
Prosze zaloguj się i dodaj komentarz.

Powered by AkoComment 2.0

 
wstecz   dalej »